ฟ้อนเงี้ยว
        ฟ้อนเงี้ยว เป็นการแสดงพื้นเมืองของชาวเขาเผ่าหนึ่ง เรียกว่า เงี้ยว มีภูมิลำเนาอยู่ทางภาคเหนือ ของไทย อาจารย์ลมุล ยมะคุปต์ได้นำลีลาฟ้อนเงี้ยวมาปรับปรุงขึ้นใหม่ ในหลักสูตรวิชานาฏศิลป์ เมื่อปีพุทธศักราช ๒๔๗๘  บทร้องของฟ้อนเงี้ยวมีลักษณะเป็นบทอวยพร อาราธณาพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ เทพดาสิ่งศักดิ์ทั้งหลายมาปกป้องอวยชัยให้พร
เครื่องดนตรีประกอบการแสดง ได้แก่ วงปี่พาทย์
การแต่งกาย แต่งได้ทั้งแบบชาวเขาและแบบที่กรมศิลปาการประดิษฐ์ขึ้น แสดงได้ทั้งชุดหญิงชาย และหญิงล้วน ผู้แสดงจะถือกิ่งไม้ในมือทั้งสองเพื่อปัดเป่าสิ่งที่ไม่ดีให้ออกไป
      ขออวยชัยพุทธิไกรช่วยค้ำ
 ทรงคุณเลิศล้ำไปทุกทั่วตัวตน
 จงได้รับสรรพมิ่งมงคลนาท่านนาขอเทวาช่วยรักษาเถิด
      ขอฮื่ออยู่สุขาโดยธรรมานุภาพเจ้า
 เทพดาช่วยเฮาฮื้อเป็นมิ่งมงคล
 สังฆานุภาพเจ้าช่วยแนะนำผลสรรพมิ่งทั่วไปเนอ
มงคลเทพดาทุกแห่งหนขอบันดลช่วยค้ำจุน